Wat betekent het om videomaker te zijn in 2026?

Er is ontzettend veel veranderd in de wereld van video.

En tegelijkertijd ook verrassend weinig.

Je het klopt, nieuwe (AI-) tools volgen elkaar razendsnel op. Maar dit is niet de eerste keer dat technologie ons vak compleet op zijn kop zet.

Ik werk inmiddels al meer dan twintig jaar met video. Ik begon als journalist en videomaker bij de televisie in Amerika. Daarna zag ik social media de videowereld veranderen. Vervolgens kwam de smartphone en kon ineens bijna iedereen zelf professionele video maken.

Iedere verandering bracht nieuwe mogelijkheden. Maar ook twijfel en weerstand. En nu gebeurt dat opnieuw met AI.

In mijn werk als videotrainer, spreker en strategisch adviseur praat ik veel met organisaties over wat al deze ontwikkelingen betekenen voor de manier waarop we video maken.

Welke technologie moet je omarmen? Wat kun je slimmer of sneller doen met AI? En misschien nog belangrijker: wat moeten we juist níét uit handen geven?

Want hoe meer technologie kan, hoe interessanter een andere vraag wordt:

Wat betekent het eigenlijk om een goede videomaker te zijn in 2026?

Als ik kijk naar hoe ons vak verandert, zijn er een paar dingen die volgens mij steeds belangrijker worden.

De moderne videomaker:

...weet wanneer tech sneller maakt 

Als jij een simpele impressievideo voor social media maakt, hoef je daar niet altijd urenlang handmatig op te monteren.

Als je uit een lange video tien korte snippets wilt halen, hoef je daar niet per se een hele dag voor uit te trekken.

Er zijn inmiddels slimme AI-tools en videotechnologie die je daarbij kunnen helpen.

Als je op de hoogte bent van deze ontwikkelingen en nieuwe tools, besteed je geen onnodige tijd aan simpele dingen die technologie sneller kan. 

Gebruik technologie voor snelheid, zodat jij tijd overhoudt voor datgene waar jij als maker het verschil maakt.

...ziet wat anderen niet zien

Creatieve beelddenkers. Die mensen gaan we echt nodig hebben. 

Want hoe makkelijker het wordt om content te maken, hoe meer content er komt die op elkaar lijkt. Dezelfde templates, muziekjes trends, hooks, en edits. 

Met Canva, CapCut, AI en allerlei andere tools kunnen we straks allemaal met één druk op de knop iets maken wat er prima uitziet.

Maar prima wordt daarmee ook steeds minder bijzonder.

De videomakers die zich gaan onderscheiden, zijn volgens mij de mensen die écht in beeld kunnen denken. De mensen die iets zien wat een ander niet ziet. Die niet alleen vragen: Welke template zal ik gebruiken?

Maar: Hoe kan ik dit verhaal vertellen op een manier die we nog niet eerder hebben gezien? Technische vaardigheden worden makkelijker toegankelijk.

Creatief denken wordt daardoor juist waardevoller.

...begrijpt waar een goed verhaal begint

Juist in de wereld van content kopietjes, is het belangrijk om als videomaker te begrijpen wanneer video waardevol wordt.

In mijn werk met organisaties kom ik steeds weer terug op drie dingen:

Mensen. Momenten. Missie.

Wie zijn de mensen die het verhaal dragen? Welke echte momenten zijn het waard om vast te leggen? En waarom vertellen we dit verhaal überhaupt?

Je kunt de beste camera hebben, en de beste AI-tools gebruiken voor ideeën, beelden, montage, ondertiteling en scripts.

Maar als je niet begrijpt waarom iemand zou willen kijken, helpt geen enkele tool je.

AI kan je helpen om sneller te maken. Maar weten welk verhaal ertoe doet? Wanneer iets echt raakt en blijft hangen? Dat blijft mensenwerk.

...begrijpt wanneer snelheid nodig is, en wanneer juist aandacht

Dit vind ik misschien wel een van de interessantste vraagstukken binnen moderne videocreatie.

Niet iedere video verdient dezelfde productie. Soms moet iets vandaag online. Een event. Een kijkje achter de schermen, of een moment dat nú relevant is.

Dan wil je gewoon een smartphone kunnen pakken, snel filmen, slim monteren en publiceren.

Maar sommige verhalen verdienen juist wél tijd en aandacht.  Een diepgaand gesprek dat niet na twintig seconden hoeft te stoppen omdat onze aandachtsspanne zogenaamd verdwenen is.

Een verhaal waarbij je niet denkt: Hoe krijgen we dit zo snel mogelijk af?

Maar: Hoe doen we recht aan wat hier verteld wordt?

En die twee werelden kunnen prima naast elkaar bestaan. Sterker nog: ik denk dat organisaties ze allebei nodig hebben. 

...kan goed zien wat er kan worden vastgelegd

Dit is iets waar ik steeds vaker over nadenk wanneer ik met organisaties naar hun videostrategie en videoteams kijk.

Misschien hebben we het te lang gehad over de videomaker, alsof dat één functie is.

Want moderne videocreatie vraagt inmiddels om heel verschillende vaardigheden. Je hebt mensen nodig die razendsnel social video kunnen maken. Makers die technisch en visueel ijzersterk zijn.

Mensen die begrijpen hoe je AI en nieuwe videotechnologie inzet om workflows slimmer en sneller te maken. 

Maar ook verhalenvertellers die kunnen luisteren, observeren en de diepte in kunnen.

Soms zit dat allemaal in één persoon. Maar... vaak ook niet.

Misschien is de belangrijkste vraag voor organisaties daarom niet:

“Wie kan bij ons video maken?”

Maar:

“Welke soorten videomakers hebben wij eigenlijk nodig?”

En wat volgens mij voor iedere moderne videomaker geldt: Je moet begrijpen voor wie je iets maakt. Waar zit diegene op te wachten? Wat verdient dit verhaal? Hoeveel tijd, aandacht, energie en liefde moet hierin? En welke technologie helpt mij daarbij?

Want uiteindelijk denk ik niet dat AI de beste videomakers gaat vervangen. 

Ik denk dat AI en nieuwe technologie vooral blootleggen waar onze echte waarde als maker zit.

Niet in hoe snel je op de juiste knopjes kunt drukken. Maar in wat jij ziet. In wat jouw opvalt.  De vragen die je stelt. De momenten die je kunt vastleggen. En welke verhalen je besluit te vertellen.